Karantina 65. Miniklere Özgürlük
Dünya koronovirüs tehlikesi ile boğuşurken ben Mart ayında avm, çarşı, pazar geziyordum. En son Hazel'in 4. ay aşıları için 9 Mart'ta sağlık ocağına gitmiştik. Markete şöyle bir uğrayalım dediğimizde önümdeki adamın stok yapışını unutmuyorum. Üzerinden 65 gün geçiyor dile kolay. Bu süreçte asla dışarı çıkmıyoruz. Dışarı çıkmamızı gerektirecek bir durum da olmuyor açıkçası. Hazel bir soğuk algınlığı geçiriyor fakat evde atlatıyoruz birkaç günde. Hakan home office çalışıyor. Ben zaten doğum sebebiyle ücretsiz izindeyim. Bebeğimizle kaynaşmamız için korona iyi bir fırsat diyoruz. Bir yandan da 4 aylık bir bebeğin sosyalleşmesi adına sadece anne ve babasını görmesi durumu canımızı sıkmıyor değildi. Şimdi ise Hazel 6 aylık. Tek gördüğü anne ve babası :)![]() |
13 Mayıs 20 yaş altı sokağa çıkma 11.00-15.00 arası kaldırılıyor. Hadi en azından bir sahile gidelim diyoruz. 65 gün sonuçta. Maltepe'ye doğru yola çıkıyoruz. Gittiğimizde o kadar kalabalık değil fakat 15 dakika içinde sanki normal bir günmüş gibi iğne atsan yere düşmüyor. Hemen eve dönmeye karar veriyoruz. Bütün bunlar yaşanırken benim tatlı Hazel'im rüzgarın yüzüne değişini unutmuş ve yeniden keşfeder gibi her rüzgar yüzüne temas ettiğinde gülümsüyor. Bunun dışında yüzümüzün maskeli oluşu ve iki aydır evde oluşu onun dışarda kendini güvensiz hissetmesine yol açmış olacak ki ağlıyor :(
Bu bize ders oldu tabii. İnsanların bu kadar bilinçsiz ve sosyal mesafe uymadan park bahçe gezmesini beklemiyordum anlaşılan daha çoook evdeyiz.

Yorumlar
Yorum Gönder